Ergotherapie bij artrose: van handen tot heupen
Hoe je als ergotherapeut werkt aan pijnreductie, gewrichtsbescherming en zelfstandigheid.
Lees verder →Achtergrondartikelen voor paramedici — 134 artikelen, gegroepeerd op thema.
Bij chronische migraine is werkbehoud vaak de centrale hulpvraag — en de bedrijfsarts kent de paramedicus nog te weinig.
Lees verder →Hoe je als ergotherapeut werkt aan pijnreductie, gewrichtsbescherming en zelfstandigheid.
Lees verder →Waarom de "harder werken om de pijn te overwinnen"-aanpak vaak averechts werkt.
Lees verder →Hypermobiliteit klinkt onschuldig, maar EDS heeft ingrijpende gevolgen voor het dagelijks handelen.
Lees verder →Verplaatsingen in bed zijn een onderschatte oorzaak van rugklachten. Wat werkt écht?
Lees verder →Een van de meest voorkomende hulpvragen — en een van de meest miskende oorzaken van uitval.
Lees verder →Een diagnose die nog vaak te laat valt en een behandeling die context vraagt.
Lees verder →Wat we leerden van langdurige klachten na COVID — en waarom pacing centraal staat.
Lees verder →Hoe je vroege signalen herkent voordat klachten chronisch worden.
Lees verder →Waarom WAD vraagt om een pijnsensitisatie-bril, niet alleen om biomechanica.
Lees verder →De grootste valkuil bij rugklachten is niet de pijn zelf maar het vermijdingsgedrag.
Lees verder →Voor en na de operatieve route — wat doet de ergotherapeut?
Lees verder →Een onderbelicht thema in eerstelijns paramedische zorg — én in opleidingen.
Lees verder →Bij a-specifieke rugklachten zit de winst in dosering en betekenisgeving, niet in een magisch oefenprogramma.
Lees verder →Veel cliënten met handartrose werken zich kapot voordat ze hulp zoeken — terwijl simpele interventies veel pijnreductie geven.
Lees verder →Het echte probleem is zelden de stoel — het is hoe lang en hoe star iemand werkt.
Lees verder →Een steeds vaker erkende diagnose — en een uitdaging voor zowel diagnose als behandeling.
Lees verder →De grootste fout bij peesklachten is "lekker rustig aan doen". Dat doet pezen niet goed.
Lees verder →Bij een frozen shoulder is het tempo van herstel grotendeels bepaald door de natuur — wat jij doet bepaalt hoe goed het uitkomt.
Lees verder →Knieartrose is niet "slijtage" — en zeker geen reden om te stoppen met bewegen. Goed gedoseerde activiteit is de eerste behandeling.
Lees verder →Bij echte radiculaire pijn loopt het patroon volgens de zenuwbaan. Bij andere uitstraling vaak ook — maar dan met andere oorzaken.
Lees verder →In de praktijk veel onder-/over-behandeld — een goed onderbouwde aanpak maakt veel verschil.
Lees verder →Bij oudere cliënten met looppijn is spinale claudicatio vaak de gemiste diagnose — herkennen scheelt jaren ongemak.
Lees verder →Multifactoriële valpreventie — van risicotaxatie tot gedragsverandering.
Lees verder →De juiste zit voorkomt decubitus, contracturen en eet-/slikproblemen — én geeft regie terug.
Lees verder →De mantelzorger is medebehandelaar en risicogroep tegelijk. Hoe vind je daarin balans?
Lees verder →De meeste mensen met dementie wonen thuis — en hebben de paramedicus nodig.
Lees verder →Bij de ziekte van Alzheimer is een voorspelbare dag soms krachtiger dan welke training ook.
Lees verder →Het beloop, de symptomen en de behandelaanpak verschillen — wist je dat?
Lees verder →Eenzaamheid heeft directe gevolgen voor lichamelijke gezondheid — en valt binnen ons werk.
Lees verder →Voordat de diëtist erbij komt, ben jij vaak de eerste die het opmerkt.
Lees verder →Vijf of meer medicijnen tegelijk verandert het paramedische werk meer dan we vaak beseffen.
Lees verder →Niet wachten tot iemand valt — wat je nu kunt aanbieden aan vitale 65-plussers.
Lees verder →Niet jouw taak om te diagnosticeren — wel om scherp te observeren en te schakelen.
Lees verder →Hoesten tijdens het eten is een symptoom — geen normale verschijnsel van ouder worden.
Lees verder →Een goede zit, een goede transfer en goede beweging onderling — daar zit de echte preventie.
Lees verder →Visuele hallucinaties, fluctuerende cognitie, parkinsonisme — het patroon is anders, en de behandeling moet dat zijn.
Lees verder →FTD wordt vaak laat herkend omdat het geheugen lang intact blijft — maar de gedragsveranderingen zijn ingrijpend voor het gezin.
Lees verder →Een delier is geen "verwardheid" maar een acuut hersensignaal. Vroege herkenning bepaalt het beloop.
Lees verder →Vaak komt de paramedicus eerder over de drempel dan andere zorgverleners — daar zit een verantwoordelijkheid.
Lees verder →Steeds meer dagelijks handelen verloopt via apps — en daar haken veel ouderen af. Daar zit ergotherapeutisch werk.
Lees verder →Een misverstand: dat ergotherapie alleen "actief verbeteren" zou zijn. Aan het sterfbed is comfort en betekenis ook ergotherapie.
Lees verder →Wat de neurorevalidatie ons leert over taakgericht trainen na een beroerte.
Lees verder →Cognitieve communicatiestoornissen worden vaak gemist. Hoe herken je ze als paramedicus?
Lees verder →Mensen met Korsakov hebben hulp nodig die werkt zonder dat ze het vorige gesprek nog weten.
Lees verder →Welke logopedische strategieën werken bij mensen die nieuwe informatie niet vasthouden?
Lees verder →Veel paramedici missen subtiele visuele problemen. Hoe herken je ze, en wat doe je dan?
Lees verder →Van bewegingsstrategieën tot dagstructuur — wat werkt en wanneer?
Lees verder →Bij multiple sclerose is energiemanagement vaak belangrijker dan kracht.
Lees verder →Hoe herken je hemi-inattentie en hoe pak je het functioneel aan?
Lees verder →Taakgericht oefenen geeft meer winst dan geïsoleerde spierversterking.
Lees verder →Concentratie, prikkelverwerking, zelfregulatie — wat de cliënt verliest valt zelden op de scan.
Lees verder →Spanningshoofdpijn, migraine, post-traumatische hoofdpijn — wat doet de ergotherapeut?
Lees verder →Bij langer aanhoudende klachten na een lichte hersenschudding is pacing de sleutel.
Lees verder →Functioneel-neurologische stoornissen zijn echt — en goed behandelbaar als de diagnose serieus wordt genomen.
Lees verder →De impact van afasie op dagelijks handelen is fors — en valt buiten het werkterrein van de logopedist.
Lees verder →De cliënt weet wat moet gebeuren, en kan het ook lichamelijk — maar het lukt toch niet. Dat is apraxie.
Lees verder →Niet-aangeboren hersenletsel op jonge leeftijd vraagt een andere benadering dan bij ouderen — werk, relaties en identiteit zijn allemaal nog in opbouw.
Lees verder →Praktische handvatten om cliënten met burn-out te begeleiden zonder zelf vast te lopen.
Lees verder →Een gespreksmodel dat snel, respectvol en bewezen effectief is — ook in de paramedische praktijk.
Lees verder →NLP-technieken kunnen je gespreksvoering en behandelresultaat aantoonbaar versterken — mits goed gebruikt.
Lees verder →Soms zit een vastgelopen behandeling niet in de techniek, maar in onuitgesproken waarden van de cliënt.
Lees verder →Gedragsactivering werkt — maar alleen als je het goed doseert.
Lees verder →Niet alleen een GGZ-thema — angst zit in alles wat een cliënt nog wel of niet meer doet.
Lees verder →Steeds meer volwassenen krijgen pas op latere leeftijd hun diagnose.
Lees verder →Niet wilskracht, maar werkende systemen — daar zit de winst.
Lees verder →Slaaphygiëne klinkt simpel, maar wordt vaak verkeerd gebracht.
Lees verder →MGV is geen techniek, het is een houding — en die maakt het verschil.
Lees verder →Wat je hoort verandert wat je vraagt — en wat je vraagt verandert wat de cliënt ontdekt.
Lees verder →De drang om problemen op te lossen is een beroepsdeformatie — en kost meer dan je denkt.
Lees verder →Zelfregie is geen folder — het is een vaardigheid die opgebouwd moet worden, vaak tegen de zorgcultuur in.
Lees verder →Wat we onze cliënten leren over grenzen en herstel — passen we het zelf toe?
Lees verder →Obsessief-compulsieve stoornis kost vaak uren per dag — die kun je terugwinnen met taakgerichte begeleiding.
Lees verder →Cliënten met PS verdwijnen vaak in de GGZ — terwijl de paramedische zorg juist veel kan bijdragen aan dagstructuur.
Lees verder →Rouw stopt het normale leven niet — maar het verandert wel hoe iemand handelt en wat haalbaar is.
Lees verder →Niet ieder trauma vraagt om EMDR — maar elke paramedicus moet wel weten hoe je trauma niet activeert.
Lees verder →Niet altijd ASS-label — wel altijd een gezin dat tegen iets aanloopt waar jij iets in betekent.
Lees verder →Niet alle aandachtsproblemen leiden tot druk gedrag — en dat is precies waarom ADD vaker over het hoofd wordt gezien.
Lees verder →De meeste mensen met een eetstoornis zijn geen tieners — en de paramedicus ziet ze vaak voor andere klachten.
Lees verder →In de manie ziet de cliënt het probleem niet, in de depressie ziet de zorg het pas laat — daar zit een gat dat de paramedicus mede kan vullen.
Lees verder →Vermijding, hyperarousal, slaapproblemen — bij PTSS verandert het hele dagritme, vaak zonder dat het label valt.
Lees verder →Veel cliënten met chronische pijn, slaapproblemen of vermoeidheid hebben een onbesproken rol van middelen in hun verhaal.
Lees verder →Wat begint als psychische druk eindigt vaak in lichamelijke klachten — en daar is de paramedicus de eerste hulpverlener.
Lees verder →Beweging in de natuur, tuintherapie, blootstelling aan groen — er is meer onderbouwing voor dan veel paramedici beseffen.
Lees verder →Ethische dilemma's zijn dagelijkse kost. Hoe denk je er gestructureerd over na — vóór ze escaleren?
Lees verder →Het International Classification of Functioning helpt — als je het werkelijk gebruikt.
Lees verder →De Canadian Occupational Performance Measure — als je hem goed inzet, scheelt het je hele behandelplan.
Lees verder →Wat onderscheidt de junior van de senior? Niet de techniek, maar het denken.
Lees verder →Fietsen is voor velen verbonden met autonomie en sociale rollen — en lang niet altijd vanzelfsprekend.
Lees verder →Wat de paramedicus kan betekenen in een Wet verbetering poortwachter-traject.
Lees verder →Werkdruk hoeft niet de standaard te zijn — wat herontwerp van de praktijk je oplevert.
Lees verder →Wat een goede ergo-fysio-logo-samenwerking onderscheidt van vergaderwerk dat niets oplevert.
Lees verder →De praktische kant van een eigen paramedische praktijk — verzekeringen, registraties en valkuilen.
Lees verder →Een vragenlijst is geen ritueel — kies hem op basis van de hulpvraag, niet op routine.
Lees verder →Een goed uitgevoerde activiteitenanalyse maakt het verschil tussen interventie en bezigheidstherapie.
Lees verder →Een visueel, cultuursensitief model dat juist werkt waar standaard-vragenlijsten vastlopen.
Lees verder →Bij chronische migraine is werkbehoud vaak de centrale hulpvraag — en de bedrijfsarts kent de paramedicus nog te weinig.
Lees verder →Bij chronische aandoeningen bepaalt het gezin vaak het herstel meer dan welke therapie ook.
Lees verder →SMART helpt formuleren, niet kiezen. Voor het echte werk gebruik je RUMBA, PICO of een hulpvraaggerichte methode.
Lees verder →Een dossier dat niemand leest is verspilde tijd. Hier zit een grote winst voor je werkweek én je behandelkwaliteit.
Lees verder →Goede paramedici worden niet zonder feedback. Intervisie is geen vrije keuze — het is vakonderhoud.
Lees verder →Een nieuwe richtlijn lezen verandert weinig. Een werkroutine veranderen verandert alles.
Lees verder →Niet alles wat digitaal kan moet digitaal. Wel: een paar tools die echt helpen, ipv tien die niemand gebruikt.
Lees verder →Shared decision making is in zorg-folders verplicht — in de praktijk zelden goed gedaan. Daar zit echte winst.
Lees verder →Groep is geen budgetkeuze — het is een interventie met eigen indicaties en contra-indicaties.
Lees verder →Werken met een tolk verandert je behandeling — niet alleen in tempo, ook in inhoud.
Lees verder →Een eenvoudig maar krachtig model dat juist werkt waar interventies vastlopen.
Lees verder →Communicator, samenwerker, kennis-deler, gezondheidsbevorderaar — zeven rollen die jouw beroep vormen, niet alleen "behandelaar".
Lees verder →Lage therapietrouw is geen karakter — het is meestal een design-probleem van het advies zelf.
Lees verder →Werken met cliënten uit andere culturen vraagt geen lijstje "doen-en-laten" — wel oprechte nieuwsgierigheid.
Lees verder →In een vak waar empathie het werkmateriaal is, is zelfzorg geen luxe maar beroepsvereiste.
Lees verder →Burn-out is geen ongeluk — het is meestal een lange opbouw die te voorkomen was.
Lees verder →Vermoeidheid, "chemobrein" en angst voor recidief: wat doet de ergotherapeut?
Lees verder →Dysfagie wordt ondergediagnosticeerd en heeft soms levensbedreigende gevolgen.
Lees verder →Hoe ergotherapie de eindeloze cyclus van benauwdheid en activiteitsverlies doorbreekt.
Lees verder →Pacing en herkenning van decompensatie zijn kerncompetenties.
Lees verder →Een aandoening waar de ergotherapeut én vroeg én laat veel kan betekenen.
Lees verder →Polyneuropathie, vermoeidheid, retinopathie — wat de paramedicus moet kennen.
Lees verder →Bij ALS is de centrale vraag niet "wat herstelt" maar "wat behoudt zelfregie".
Lees verder →NAH is een verzamelterm — en juist daarom belangrijk om scherp te krijgen wat erbij hoort.
Lees verder →Hoe je signalen oppikt voordat het label "dementie" valt — en wat je dan kunt doen.
Lees verder →Bij ME/CVS is het verkeerd dosering een terugval garanderen. Pacing is geen optie maar verplichting.
Lees verder →Na een hartinfarct is het hervinden van vertrouwen in eigen lichaam minstens zo belangrijk als training.
Lees verder →Voor mensen met persisterend astma is energiemanagement vaak de tweede behandeling — die ze nooit kregen.
Lees verder →Na de revalidatiekliniek begint het echte werk — en daar heeft de eerstelijns paramedicus een unieke rol.
Lees verder →Het hervinden van zelfbeeld en dagelijkse routine valt vaak buiten het prothesetraject — terwijl het wel je werkterrein is.
Lees verder →Bij brandwonden is consequent oefenen in de eerste maanden bepalend voor de uitkomst over jaren.
Lees verder →Voor mensen met epilepsie zijn de niet-aanvalsmomenten waar het functioneren bepaald wordt.
Lees verder →Bij CKD wordt veel aandacht besteed aan dialyse en transplantatie — niet aan dagelijks handelen, terwijl daar veel valt te winnen.
Lees verder →Bij Crohn en colitis blijft vermoeidheid vaak hangen — ook als bloedwaarden weer goed zijn.
Lees verder →Glutenvrij eten klinkt simpel — totdat je het in werk, sociale leven en eetcultuur moet inpassen.
Lees verder →Bij progressieve spierziekten is energie sparen geen luxe maar overlevingsvaardigheid.
Lees verder →Psoriasis, eczeem, vitiligo — de impact op werk, sociale leven en zelfbeeld valt vaak buiten beeld van de dermatoloog.
Lees verder →Vertigo, presyncope, disequilibrium, lichthoofdigheid — vier verschillende dingen, vier verschillende richtingen.
Lees verder →De compressie en drainage zijn voor de oedeemtherapeut — het dagelijks handelen blijft jouw werk.
Lees verder →